Unutamıyorum

 Kalbimi hissetmiyorum ama sanırım bu hissi biliyorum. Bu vazgeçişlerin habercisi. Sadece uyuyarak geçirmek istediğim haftalardan birindeyim. Daha önce hiç hissetmediğim kadar yalnız hissediyorum, sanki içimde koca bir boşluk var ve orada öylece dolaşıyorum. Hiçbir şey istemiyorum hiçbir şey sadece uyumak evet sadece uyumak istiyorum . Yatağıma girmek ve hiç çıkmamak. Sanki hayat tatlı bir naiflikte akıp gidiyor sanki herkes mutlu ve ben mutlu olamadığım için suçlu hissediyorum. Sanki bir balığın kalbinde yaşıyorum zar zor nefes alıyorum . Anlatmak istiyorum hissettiğim her bir duyguyu kelimeleştirmek istiyorum ama yapamıyorum . Kimsenin bana yardım etmesini istemiyorum herkese o kadar öfkeli o kadar kırgınım ki geç kaldıkları hatta hala gelmedikleri için herkese o kadar kırgınım ki bunu asla değiştirebileceğimi düşünmüyorum. Yani onları nasıl affederim bilmiyorum. Ama sanki bir sarılsalar herşeyi unuturum gibi hissediyorum. Unutamıyorum . Unutturmuyorlar .