Bulut

 Bir şeylere başlamak sürdürmekten zor geliyor artık. Bir yerlerde yaşamak bir yerlere ait olmaktan zor. Satırlara sığmıyor artık çoğu şey. Sanki sürekli yakalamaya çalışıyorum elimden kaçırdıklarımı. Zamanlara sığmıyorum. Göğüs kafesimden mideme uzanan derin bir his var. Harfleri eskisi gibi seçemiyorum. Gözlük verdi doktor. İnsanları seçemeyince çaresi yok. Her bir saç telim kadar düşünce var kafamda. Saçlarım gibi onlar da birbirine girmiş. Saçımı tarayarak düzeltiyorum da düşünceler uyuyunca düzelmiyor artık. Sanki bir çember çizilmiş etrafıma aşınca ne olacağını bilmeyen bir tedirginlik var içimde. Üstümde korkularımın ve pişmanlıklarımın dağılmış ağırlığı var. Nereye hareket etsem hata. Konuşmak çözmüyor artık, yazmak çözmüyor, dinlemek çözmüyor. Alınan kararlar anlamsız, hiçbir şey değişmeyecek gibi. Hem bitmeyecek hem de çok az kalmış gibi. Beklentiler sadece beklendiler. Artık gelmeyecek gibiler. Hayallerin ümitlerden arındırılmış hâli en korkuncu. Tekrar tekrar okuduğun kitabın sonunun değişmeyeceğini anlamak gibi. Farkındalık her zaman mutlu etmez. Yıllardır takip ettiğin ipin seni başladığın yere götürmesi gibi gelir bazen hayat. Kurtulmak için tutunduğun ipin seni oraya mahkûm edeceğini bilememek… Nereye koşarsan koş bulut üstündeyse ıslanırsın.