Kaybolmuşuz

Hafifletilmiş acılara alışmız gibiyiz. Sonuçta insan atlatmaz alışır. Renklere ,karanlığa; nefrete, acıya... Gökyüzünde bir parça mavilik kalmamış sanki. Uykular kabuslarla dolu. Eskisi gibi kokmuyor çiçekler. Neyi beklediğini unutuyor insan. Akılda kalmıyor şarkılar. Ezberlenemiyor şiirler. Hangi sayıyı toplasan hep elde var sıfır. Tadı kaçmış hayatın. Yollar hep çamurlu. Ağaçlar dökmüş tüm yapraklarını. Rüzgar hep dağıtıyor saçlarımızı.Sanki sıkışmış kalmışız sonbahara. Neyi aradığımızı, neyi kaybettiğimizi unutmuş gibiyiz. O kadar düşünmüşüz ki neyi düşündüğümüzü unutmuşuz. Neyden kaçtığımızı nereye gittiğimizi bilmeden koşmuşuz. Varamamışız hiçbir yere. Sanki kendi etrafımızda dönüp durmuşuz hep. Sonunu getirememişiz hiçbir şeyin. Akıp gitmişiz zamanda.