Sıkışıp kalmışım

Her şeyin oldukça bulanık olduğu zamanlardan birindeyim. Geçmişe duyduğum özlem artıyor. Neyi aradığımın farkında olmadan geçen bir ömre sıkışmış gibi hissediyorum. Hem ihtiyacım olan her şeye sahipmişim gibi hem de fazlasıyla eksilmiş gibiyim. Kararsızlığımın sonum olacağını bilir gibi bir sakinlikle uyuyor, amaçsız sabahlara uyanıyorum. Hayatın kullanma klavuzunu okumuşta hiç yaşayamamış gibiyim. Sanki başlarsam durduramayacak gibiyim. Hiçbir atılım heyecan yaratmıyor. Merak duygumu dolabın arkasına düşürmüşüm de çıkarmaya üşenmişim. Zamanında çok çabalamışım da olmayınca inancımı kaybetmişim. Kimse de bulmama yardım etmemiş. Kendimle yaşayamamaya alışmışım. Yalnızlığıma sıkıca sarılmışım ama ondan hep nefret etmişim. Bana çok şey öğretmiş de sırtımı dönememişim. Görmek istemediğim her şey için kapamışım gözlerimi. Hayal kırıklığı derinlere işlemiş kazıyamamışım. Tüm bedelleri ödemiş ama hiç rahatlayamamışım. Bu bedende sıkışıp kalmışım.